...

Eylül 06, 2010

'O'

Yürüdüm. Uzun uzun. Kulaklığımı takıp insan sesinden uzaklaştım ve dünyanın karmaşasından. Yoruldum biraz sonra. Parkta oturdum. Çocukları seyrettim. Kendi çocukluğum aklıma gedi o an. İyi ve kötü anlarım/ anılarım. Çoğunlukla eğlenceli, her şeyden bi haber ve mutlu olduğum, tek derdimin seksek oynarken çizgiye basmamak olduğu zamanlar..

Sonra telefonuma baktım, kuzenlerime mesaj attım, biraz mesajlaştıktan sonra telefonu cebime attım. Müziğin sesini biraz daha açtım, dinledim. Dinlendim. Her ne kadar kendime farkettirmemeye çalışsam da onun aramasını, mesaj atmasını bekledim. Düşünmeye devam ettim. Gerçekten özledim mi ne? Bakışını, gülüşünü, sesini, aptalca şakalarını... Oysa 'o' benim duygularımdan habersiz. Aptal!

Hiç yorum yok: