...

Aralık 09, 2012

Hayalfobi

Küçüklüğümden bu yana hiçbir zaman hayal gücü geniş biri olmadım. Ne hayal etmeyi severim ne de pek fazla rüya görürüm. Hayal etmeyi sevmememin önemli nedenleri var.

Hayal ettikçe gerçek dünyayı daha az sever oluyor, insanları hayal ettikçe gerçek insanlardan daha az hoşlanır oluyorum. Gördüğüm rüyaların da neredeyse hiçbirini hatırlamıyorum. Belki de bu sevmeyiş yüzünden pek rüya görmüyorum. Hayalperest insanlardan da hoşlanmıyorum.

"Ah şu rüyakolikler, ah şu gerçekfobikler!"

Hayal etmek bana zarar veriyor. Gözlerim kapalıyken, açık olduğundakinden daha fazlasını görüyorum. Hayalin gerçekle arasındaki dengeyi tutturamıyorum. İşte o anlarda  hep ümitvâr olmayan endişeli yüz ifademi takınıyorum. Sürekli bir dejavu yaşıyorum. Biraz mutluluk, sonra nötrleşen ruh hali, mutsuzluk ve tekrar. Hep aynı döngü.

Hiçbir şey, hayalini kurduğum dünya kadar 'gerçek' değil.


1 yorum:

Asya Yazar dedi ki...

" Gözlerim kapalıyken açık halinden daha fazlasını görüyorum " son zamanlarda duyduğum en etkileyici cümle, bayıldım kısaca:)